Communicatie met ouders is voor alle scholen een wezenlijk aandachtspunt. Bijna wekelijks is er iets te melden of staan er activiteiten op de kalender: een uitnodiging voor een ouderavond, de verjaardag van een juf, een oproep voor hulpouders, een zieke leerkracht, een reminder voor de spreekavond, enzovoort.
Grote vraag is altijd: Hoe krijg je ouders snel en effectief geïnformeerd? Via de schoolwebsite, een mailtje, sociale media of een briefje mee geven? Gezien het feit dat vrijwel alle ouders de beschikking hebben over een smartphone is het handig om ook dat te verkennen als mogelijk kanaal. Via een app altijd en overal het laatste nieuws bij de hand.
Gerichte Berichten
In dit kader hebben we de app Gerichte Berichten en de bijbehorende website eens nader bekeken. “Eenvoudige communicatie tussen ouders en school” is het motto. De app is ontwikkeld in samenspraak met gebruikers en wordt ook op die wijze doorontwikkeld. Ouders kunnen de app gratis downloaden voor de iPhone als Android-Smartphones. Uiteraard betaalt de school wel een jaarlijkse bijdrage hiervoor.
Nadat je als ouder via de app bent ingelogd, heb je alle contactgegevens van de school op een rijtje. Daarmee is het mogelijk om direct te bellen of te mailen. Ook kunnen er vanuit de app rechtstreeks berichten worden verstuurd naar bijvoorbeeld de leerkracht van je kind, de IB-er of directeur. Zoeken naar het schoolboekje of op de website is dus verleden tijd.
Via de Kalender heb je snel in beeld wanneer er activiteiten gepland staan. Wélke activiteiten is niet zichtbaar. Daarvoor moet je eerst een dag aanklikken. Begrijpelijk vanwege de beperkte schermruimte. Een mogelijke aanvulling zou wellicht kunnen zijn, dat je ook kunt overschakelen naar een lijstweergave. Dat kan wat meer overzicht geven. Mooi is, dat de ouders zich via de Kalender ook meteen aan kunnen geven dat ze aanwezig zullen zijn.
Via Nieuws kan de school snel nieuwsberichten delen met de ouders. We missen daarbij wel de mogelijkheid om een afbeelding bij te voegen. Ook is het jammer, dat niet aangegeven kan worden voor welke doelgroep het nieuwsitem bedoeld is. Dat zou je op basis van de naam van de app wel verwachten.
Tenslotte is er nog de mogelijkheid om via de app je kind ziek te melden. Daarvan krijg je dan via de mail een bevestiging. Helaas is het niet mogelijk om de reden van afwezigheid te vermelden. Dat zou dan via een berichtje moeten worden doorgegeven.
Conclusie
Onze conclusie is, dat de app meerwaarde heeft in de zin van het als ouder snel beschikbaar hebben van de juiste informatie en contactmogelijkheden. Het is eenvoudig in gebruik, ook voor de school. Tegelijk zijn we van mening dat er meer uit te halen zou zijn.
Ook bijvoorbeeld de koppeling met de Twitter-stream van de school zou een mooie aanvulling zijn, ook voor ouders die zelf geen Twitter-account hebben. Deze mogelijkheid wordt momenteel ontwikkeld en zal bij een update worden toegevoegd.
Meer info over deze app is te vinden op: www.gerichteberichten.nl
Posts tonen met het label ouders. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ouders. Alle posts tonen
vrijdag 26 april 2013
dinsdag 7 februari 2012
Safer Internet Day – Wat is jouw bijdrage aan een veilig internet?
Het onderwerp vandaag op Discussie Dinsdag was “Safer Internet Day – Wat is jouw bijdrage aan een veilig internet?” In dit artikel een uitgewerkte samenvatting.
“De Safer Internet Day is een jaarlijks terugkerende dag (iedere tweede dinsdag van februari) waarop in meer dan 70 landen in de wereld aandacht wordt gevraagd voor veilig internetgebruik door jongeren.” Zo lezen we op de website. “Tijdens de Safer Internet Day 2012 staat het thema ‘connecting generations’ centraal waarbij internetgebruikers, jong en oud, aangemoedigd worden van elkaar te leren en zo samen veilig de digitale wereld te ontdekken: Discover the digital world together…safely!”
Hoe kun je daar individueel en/of als school concreet een bijdrage aan leveren? Zeker als school heb je diverse gelegenheden om generaties met elkaar in contact te brengen en kennis en ervaringen te delen. Tussen leerkrachten en leerlingen, met ouders, met opa’s en oma’s. Leren ván elkaar en mét elkaar. Tijdens de discussie werd aangegeven, dat leerlingen ook heel goed van elkaar kunnen leren. Maar dan moeten ze die gelegenheid wel krijgen!
Je kunt als school of als ouders de neiging hebben allerlei regels op te stellen, filters in te stellen, zaken af te schermen of te verbieden. Daarmee kun je, tot op zekere hoogte, een veilige omgeving creëren. De andere kant is echter, dat het een kunstmatige situatie is. Je schermt een gedeelte van de werkelijkheid af. Leerlingen komen zo met bepaalde zaken niet in aanraking en leren er dus ook niet mee om gaan. Door leerlingen zelf tegen zaken aan te laten lopen, leren ze zelf ook zoeken naar oplossingen. Daarbij kunnen leerlingen elkaar heel goed ondersteunen en tips geven.
Uiteraard vraagt dat wel om een klimaat waarin alles bepreekbaar is en leerlingen elkaar op een positieve manier behulpzaam kunnen zijn. Ook zul je als leerkracht e.e.a. goed in de gaten moeten houden. Immers ook leerlingen die goed in de materie thuis zijn en weten wat ze doen, zien wel eens wat over het hoofd en weten ook niet altijd alles. Dan zul je als leerkracht dus de nodige begeleiding moeten geven. Zeker waar het leerlingen betreft die te overmoedig zijn, dan wel leerlingen die heel naïef en goedgelovig zijn of weinig weerbaar. En dat vraagt dus van de leerkracht kennis van zaken. Zowel van de materie als van de leerlingen.
Het gevaar van gebrek aan mediawijsheid bij de leerkracht is, dat leerlingen niet de begeleiding krijgen die ze nodig hebben en alles maar kunnen doen. Een ander gevaar is, dat alles aan banden wordt gelegd om ‘de leerling te beschermen’, en je er dus al school verder geen aandacht aan hoeft te besteden.
Uiteraard is het niet altijd zo zwart-wit. Waar het om gaat is: Wat willen we onze leerlingen leren als het gaat om mediawijsheid? Hoe willen wij hen voorbereiden op de maatschappij en hen leren zich daarin staande te houden? Brengen we ze alleen ‘kennis over’ bij of laten we ze ook leerervaringen opdoen? Elke school heeft daarin zijn eigen keuzes te maken, liefst mét betrokkenheid van ouders, die vaak net zo zoekende zijn.
Een concreet voorbeeld: Eén foto op het internet kan voor een leerling al heel wat schade berokkenen, zoals een foto van zichzelf in zwemkleding. Voor de ene opvoeder reden om kinderen te verbieden foto’s op het internet te zetten. Voor de ander reden om het te laten gebeuren en vervolgens bespreekbaar te maken.
Uiteindelijk zal een leerling zelf zijn keuzes daar in moeten maken. Dat is een groeiproces. Maar wel een noodzakelijk proces. Het internet speelt immers een toenemende rol in de samenleving. Veilig leren omgaan met internet kan daarom niet vroeg genoeg beginnen! Regelmatig aandacht hiervoor heeft zijn effect bewezen!
Was je niet in de gelegenheid om mee te doen met de discussie, maar heb je wel een standpunt hier over? Reageer dan op dit blog of via de LinkedIn-groep De toekomst voor onderwijs en ICT.
Heb je zelf een suggestie voor een interessant discussie-onderwerp? Mail naar discussiedinsdag@gmail.com om het door te geven. Op discussiedinsdag.yurls.net vind je alle tijdens de discussie genoemde linkjes en ook die van alle voorgaande discussies.
Aan deze discussie deden de volgende Tweeps mee:
@rinusd, @Netwijs , @GuusBouwhuis71 , @Sjaboepaan , @pietvsz , @ictvliedberg
Volgende week weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen 12.00 uur en 13.00 uur op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
“De Safer Internet Day is een jaarlijks terugkerende dag (iedere tweede dinsdag van februari) waarop in meer dan 70 landen in de wereld aandacht wordt gevraagd voor veilig internetgebruik door jongeren.” Zo lezen we op de website. “Tijdens de Safer Internet Day 2012 staat het thema ‘connecting generations’ centraal waarbij internetgebruikers, jong en oud, aangemoedigd worden van elkaar te leren en zo samen veilig de digitale wereld te ontdekken: Discover the digital world together…safely!”Hoe kun je daar individueel en/of als school concreet een bijdrage aan leveren? Zeker als school heb je diverse gelegenheden om generaties met elkaar in contact te brengen en kennis en ervaringen te delen. Tussen leerkrachten en leerlingen, met ouders, met opa’s en oma’s. Leren ván elkaar en mét elkaar. Tijdens de discussie werd aangegeven, dat leerlingen ook heel goed van elkaar kunnen leren. Maar dan moeten ze die gelegenheid wel krijgen!
Je kunt als school of als ouders de neiging hebben allerlei regels op te stellen, filters in te stellen, zaken af te schermen of te verbieden. Daarmee kun je, tot op zekere hoogte, een veilige omgeving creëren. De andere kant is echter, dat het een kunstmatige situatie is. Je schermt een gedeelte van de werkelijkheid af. Leerlingen komen zo met bepaalde zaken niet in aanraking en leren er dus ook niet mee om gaan. Door leerlingen zelf tegen zaken aan te laten lopen, leren ze zelf ook zoeken naar oplossingen. Daarbij kunnen leerlingen elkaar heel goed ondersteunen en tips geven.
Uiteraard vraagt dat wel om een klimaat waarin alles bepreekbaar is en leerlingen elkaar op een positieve manier behulpzaam kunnen zijn. Ook zul je als leerkracht e.e.a. goed in de gaten moeten houden. Immers ook leerlingen die goed in de materie thuis zijn en weten wat ze doen, zien wel eens wat over het hoofd en weten ook niet altijd alles. Dan zul je als leerkracht dus de nodige begeleiding moeten geven. Zeker waar het leerlingen betreft die te overmoedig zijn, dan wel leerlingen die heel naïef en goedgelovig zijn of weinig weerbaar. En dat vraagt dus van de leerkracht kennis van zaken. Zowel van de materie als van de leerlingen.
Het gevaar van gebrek aan mediawijsheid bij de leerkracht is, dat leerlingen niet de begeleiding krijgen die ze nodig hebben en alles maar kunnen doen. Een ander gevaar is, dat alles aan banden wordt gelegd om ‘de leerling te beschermen’, en je er dus al school verder geen aandacht aan hoeft te besteden.
Uiteraard is het niet altijd zo zwart-wit. Waar het om gaat is: Wat willen we onze leerlingen leren als het gaat om mediawijsheid? Hoe willen wij hen voorbereiden op de maatschappij en hen leren zich daarin staande te houden? Brengen we ze alleen ‘kennis over’ bij of laten we ze ook leerervaringen opdoen? Elke school heeft daarin zijn eigen keuzes te maken, liefst mét betrokkenheid van ouders, die vaak net zo zoekende zijn.
Een concreet voorbeeld: Eén foto op het internet kan voor een leerling al heel wat schade berokkenen, zoals een foto van zichzelf in zwemkleding. Voor de ene opvoeder reden om kinderen te verbieden foto’s op het internet te zetten. Voor de ander reden om het te laten gebeuren en vervolgens bespreekbaar te maken.
Uiteindelijk zal een leerling zelf zijn keuzes daar in moeten maken. Dat is een groeiproces. Maar wel een noodzakelijk proces. Het internet speelt immers een toenemende rol in de samenleving. Veilig leren omgaan met internet kan daarom niet vroeg genoeg beginnen! Regelmatig aandacht hiervoor heeft zijn effect bewezen!
Was je niet in de gelegenheid om mee te doen met de discussie, maar heb je wel een standpunt hier over? Reageer dan op dit blog of via de LinkedIn-groep De toekomst voor onderwijs en ICT.
Heb je zelf een suggestie voor een interessant discussie-onderwerp? Mail naar discussiedinsdag@gmail.com om het door te geven. Op discussiedinsdag.yurls.net vind je alle tijdens de discussie genoemde linkjes en ook die van alle voorgaande discussies.
Aan deze discussie deden de volgende Tweeps mee:
@rinusd, @Netwijs , @GuusBouwhuis71 , @Sjaboepaan , @pietvsz , @ictvliedberg
Volgende week weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen 12.00 uur en 13.00 uur op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
dinsdag 6 december 2011
Kinderen en sociale media? Oefenen in de echte wereld!
Het onderwerp vandaag op Discussie Dinsdag was “Kinderen en sociale media? Oefenen in de echte wereld!” In dit artikel een uitgewerkte samenvatting.
Als ouder sta je geregeld voor dilemma’s bij het opvoeden van je kinderen. Eén daarvan is het gebruik van Social Media. Wanneer laat je je kind een account aanmaken? Welke afspraken maak je daar over? Welk platform laat je gebruiken?
In dat kader komt ook wel eens de vraag of je als school niet een eigen platform zou moeten hebben waar je de leerlingen naar hartenlust begeleid kunt laten experimenteren. Een soort eigen Hyves-omgeving voor de school. Anderen vragen zich echter af of dit wel zo’n goed idee is. Moeten leerlingen niet gewoon in de praktijk oefenen? Een mooi discussie onderwerp!
Eén van de discussie-deelnemers vergeleek het met leren fietsen. Dat doe je ook eerst onder begeleiding. Eerst met zijwieltjes en later zonder, maar wel op een rustig stukje zonder verkeer. Daarna samen de weg op, maar altijd met iemand naast je. En zo leer je stap voor stap eerst de vaardigheid en vervolgens de ‘toepassing’.
Hoewel deze vergelijking redelijk op gaat, gaat hij op bepaalde punten ook mank. Zo bracht een andere deelnemer in, dat je direct pijn hebt wanneer je valt met je fiets. Je hebt letterlijk te maken met vallen en opstaan! Bij het gebruik van Social Media is dat niet het geval. Je maakt vaak onbewust fouten zonder direct met de consequentie te worden geconfronteerd. Gevolgen blijken soms pas heel veel later! En de oorzaak is niet in alle gevallen te herstellen.
Los van het feit of de vergelijking wel of niet op gaat, kunnen we het er wel over eens zijn, dat kinderen in veel gevallen niet overzien welke consequenties er kunnen zitten aan het gebruiken van Sociale Media. Dit vraagt kennis van het medium, over het internet, over omgangsvormen, over de wereld om hen heen, enzovoort.
De vraag is daarbij of ze deze kennis vooraf aangedragen moeten krijgen of gaandeweg moeten leren of wellicht een combinatie daarvan. Hoe dan ook, het komt er op aan dat ze hier wel in begeleid worden. Het gebruik van het medium zelf zullen ze snel genoeg onder de knie hebben, maar of ze zich dan ook bewust zijn van de keuzes die je te maken hebt, dat is een ander verhaal.
Veel volwassenen vinden dat zelf ook nog erg lastig. Kinderen geven vaak aan, dat ze er meer van weten dan hun ouders. Niet zelden leidt dat er toe, dat kinderen maar hun gang gaan en ouders er maar op vertrouwen dat er geen gekken dingen gebeuren. Lang niet in alle gevallen hebben kinderen hierover gesprekken met hun ouders.
Het is daarom niet vreemd, dat ouders vragend naar de school kijken! Kunnen ze op school er geen aandacht aan besteden? Kunnen ze daar leerlingen niet leren omgaan met dit soort zaken? Bijvoorbeeld in een vertrouwde beschermde omgeving van de school zelf?
Probleem hierbij is echter, dat deze omgeving inderdaad ook echt een afgeschermde omgeving is, waar leerlingen niet voor de keuzes komen te staan, zoals in de echte praktijk, bijvoorbeeld over hoe je je profiel op de beste manier af kunt schermen of wie je wel en niet als vriend accepteert. Hooguit kun je aandacht besteden aan digitale omgangsvormen, aan wat je wel en niet met anderen deelt, aan geschikte of ongeschikte foto’s. Een ander nadeel is ook, dat ze op deze digitale ontmoetingsplaats alleen maar kinderen van hun eigen school treffen en niet hun vriendjes of vriendinnetjes uit de buurt. Dat is vaak ook een reden waarom kinderen al snel aangetrokken worden tot platforms waar ze wél anderen treffen en vaak ook dan nog samen allerlei games kunnen spelen e.d.
In dat opzicht is er veel voor te zeggen om toch vooral gebruik te maken van de bestaande, veel gebruikte platforms zoals Hyves of Facebook. Daarbij ligt de eerste verantwoordelijkheid bij de ouders. Zij dienen aan te geven of en wanneer hun kind hiervan gebruik mag maken. Vervolgens zijn zij ook zelf verantwoordelijk voor de begeleiding daarbij. Net zoals je mee rende met je kind toen het leerde fietsen zonder zijwieltjes, zo volg je ook nu je kind op de digitale snelweg. Ouders moeten daarbij duidelijke keuzes maken en deze ook bespreken met hun kind. Zo krijgt het kind ook zelf inzicht in de te maken keuzes en de consequenties ervan. Stapsgewijs kunnen de ouders dan meer verantwoordelijkheid aan het kind overdragen.
Ook de school kan hierin zeker wat betekenen. Allereerst door samen het onderwerp te verkennen en te bespreken. Afstemming zoeken hoe je elkaar als school en ouders aan kunt vullen. Zo gaf één deelnemer aan, dat op zijn school het onderwerp jaarlijks met de ouders wordt besproken, er duidelijke afspraken zijn gemaakt en deze ook duidelijk zichtbaar bij de computers hangen.
Daarnaast kan de school Social Media bewust inzetten als leermiddel, bijvoorbeeld tijdens een project. Daarbij ligt de nadruk dan in eerste instantie niet op de gevaren, maar op de mogelijkheden die het biedt. In de zijlijn kan echter tegelijk aandacht besteed worden aan eerder genoemde zaken op het gebied van mediawijsheid. Daarmee heb je een veel positievere insteek en vaak met veel meer resultaat. Door de positieve insteek merk je vaak bij kinderen een veel opener houding en minder de noodzaak om zich af te zetten tegen regels of om te gaan experimenteren.
Was je niet in de gelegenheid om mee te doen met de discussie, maar heb je wel een standpunt hier over? Reageer dan op dit blog of via de LinkedIn-groep De toekomst voor onderwijs en ICT
Heb je zelf een suggestie voor een interessant discussie-onderwerp? Mail naar discussiedinsdag@gmail.com om het door te geven. Op discussiedinsdag.yurls.net vind je alle tijdens de discussie genoemde linkjes en ook die van alle voorgaande discussies.
Aan deze discussie deden de volgende Tweeps mee:
@rinusd, @Netwijs , @J_Karstens , @JanWillemL , @ernomijland , @Rjoch , @Sjaboepaan , @pietvsz , @Kletskous
Volgende week weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen 12.00 uur en 13.00 uur op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
In dat kader komt ook wel eens de vraag of je als school niet een eigen platform zou moeten hebben waar je de leerlingen naar hartenlust begeleid kunt laten experimenteren. Een soort eigen Hyves-omgeving voor de school. Anderen vragen zich echter af of dit wel zo’n goed idee is. Moeten leerlingen niet gewoon in de praktijk oefenen? Een mooi discussie onderwerp!
Eén van de discussie-deelnemers vergeleek het met leren fietsen. Dat doe je ook eerst onder begeleiding. Eerst met zijwieltjes en later zonder, maar wel op een rustig stukje zonder verkeer. Daarna samen de weg op, maar altijd met iemand naast je. En zo leer je stap voor stap eerst de vaardigheid en vervolgens de ‘toepassing’.
Hoewel deze vergelijking redelijk op gaat, gaat hij op bepaalde punten ook mank. Zo bracht een andere deelnemer in, dat je direct pijn hebt wanneer je valt met je fiets. Je hebt letterlijk te maken met vallen en opstaan! Bij het gebruik van Social Media is dat niet het geval. Je maakt vaak onbewust fouten zonder direct met de consequentie te worden geconfronteerd. Gevolgen blijken soms pas heel veel later! En de oorzaak is niet in alle gevallen te herstellen.
Los van het feit of de vergelijking wel of niet op gaat, kunnen we het er wel over eens zijn, dat kinderen in veel gevallen niet overzien welke consequenties er kunnen zitten aan het gebruiken van Sociale Media. Dit vraagt kennis van het medium, over het internet, over omgangsvormen, over de wereld om hen heen, enzovoort.
De vraag is daarbij of ze deze kennis vooraf aangedragen moeten krijgen of gaandeweg moeten leren of wellicht een combinatie daarvan. Hoe dan ook, het komt er op aan dat ze hier wel in begeleid worden. Het gebruik van het medium zelf zullen ze snel genoeg onder de knie hebben, maar of ze zich dan ook bewust zijn van de keuzes die je te maken hebt, dat is een ander verhaal.
Veel volwassenen vinden dat zelf ook nog erg lastig. Kinderen geven vaak aan, dat ze er meer van weten dan hun ouders. Niet zelden leidt dat er toe, dat kinderen maar hun gang gaan en ouders er maar op vertrouwen dat er geen gekken dingen gebeuren. Lang niet in alle gevallen hebben kinderen hierover gesprekken met hun ouders.
Het is daarom niet vreemd, dat ouders vragend naar de school kijken! Kunnen ze op school er geen aandacht aan besteden? Kunnen ze daar leerlingen niet leren omgaan met dit soort zaken? Bijvoorbeeld in een vertrouwde beschermde omgeving van de school zelf?
Probleem hierbij is echter, dat deze omgeving inderdaad ook echt een afgeschermde omgeving is, waar leerlingen niet voor de keuzes komen te staan, zoals in de echte praktijk, bijvoorbeeld over hoe je je profiel op de beste manier af kunt schermen of wie je wel en niet als vriend accepteert. Hooguit kun je aandacht besteden aan digitale omgangsvormen, aan wat je wel en niet met anderen deelt, aan geschikte of ongeschikte foto’s. Een ander nadeel is ook, dat ze op deze digitale ontmoetingsplaats alleen maar kinderen van hun eigen school treffen en niet hun vriendjes of vriendinnetjes uit de buurt. Dat is vaak ook een reden waarom kinderen al snel aangetrokken worden tot platforms waar ze wél anderen treffen en vaak ook dan nog samen allerlei games kunnen spelen e.d.
In dat opzicht is er veel voor te zeggen om toch vooral gebruik te maken van de bestaande, veel gebruikte platforms zoals Hyves of Facebook. Daarbij ligt de eerste verantwoordelijkheid bij de ouders. Zij dienen aan te geven of en wanneer hun kind hiervan gebruik mag maken. Vervolgens zijn zij ook zelf verantwoordelijk voor de begeleiding daarbij. Net zoals je mee rende met je kind toen het leerde fietsen zonder zijwieltjes, zo volg je ook nu je kind op de digitale snelweg. Ouders moeten daarbij duidelijke keuzes maken en deze ook bespreken met hun kind. Zo krijgt het kind ook zelf inzicht in de te maken keuzes en de consequenties ervan. Stapsgewijs kunnen de ouders dan meer verantwoordelijkheid aan het kind overdragen.
Ook de school kan hierin zeker wat betekenen. Allereerst door samen het onderwerp te verkennen en te bespreken. Afstemming zoeken hoe je elkaar als school en ouders aan kunt vullen. Zo gaf één deelnemer aan, dat op zijn school het onderwerp jaarlijks met de ouders wordt besproken, er duidelijke afspraken zijn gemaakt en deze ook duidelijk zichtbaar bij de computers hangen.
Daarnaast kan de school Social Media bewust inzetten als leermiddel, bijvoorbeeld tijdens een project. Daarbij ligt de nadruk dan in eerste instantie niet op de gevaren, maar op de mogelijkheden die het biedt. In de zijlijn kan echter tegelijk aandacht besteed worden aan eerder genoemde zaken op het gebied van mediawijsheid. Daarmee heb je een veel positievere insteek en vaak met veel meer resultaat. Door de positieve insteek merk je vaak bij kinderen een veel opener houding en minder de noodzaak om zich af te zetten tegen regels of om te gaan experimenteren.
Was je niet in de gelegenheid om mee te doen met de discussie, maar heb je wel een standpunt hier over? Reageer dan op dit blog of via de LinkedIn-groep De toekomst voor onderwijs en ICT
Heb je zelf een suggestie voor een interessant discussie-onderwerp? Mail naar discussiedinsdag@gmail.com om het door te geven. Op discussiedinsdag.yurls.net vind je alle tijdens de discussie genoemde linkjes en ook die van alle voorgaande discussies.
Aan deze discussie deden de volgende Tweeps mee:
@rinusd, @Netwijs , @J_Karstens , @JanWillemL , @ernomijland , @Rjoch , @Sjaboepaan , @pietvsz , @Kletskous
Volgende week weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen 12.00 uur en 13.00 uur op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
dinsdag 22 november 2011
Mediawijsheid, waar heb ik dat eerder gehoord???
Wat is mediawijsheid ook alweer?
“Mediawijsheid”,
het lijkt een verzamelnaam voor alles wat er rondom TV, het internet, social
media, games en mobiele telefoons gebeurt. Het belang dat er aan mediawijsheid
wordt gehecht wordt steeds groter. Logisch ook, want het maken, het begrijpen,
het delen en het vinden van media vinden
we belangrijk om mee te doen met de maatschappij.
Mediawijzer.net (een initiatief o.a.
van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap) definieert mediawijsheid
als volgt:
“mediawijsheid
staat voor actief, bewust en kritisch meedoen aan de mediasamenleving. Het gaat
om de kennis, de vaardigheden en de mentaliteit waarmee iemand bewust, kritisch
en actief kan bewegen in een wereld waarin oude media (televisie, radio, pers)
en nieuwe media (internettoepassingen, sms) een zeer grote rol spelen.”
Vier
deelaspecten van mediawijsheid
Freek
Zwanenberg en Justine Pardoen delen in hun boek “Handboek mediawijsheid”
mediawijsheid op in 4 aspecten: Techniek, Creativiteit, Analyse en Reflectie.
Techniek
De beheersing van
technische (computer)vaardigheden die nodig zijn om zelf mediaproducties te
kunnen maken en te participeren in sociale netwerken. Hier worden de technische
vaardigheden bedoeld waarmee kinderen daadwerkelijk zelf media creëren. Te
denken valt aan het maken van een weblog, een eigen website, fimpjes etc. Maar
ook zaken als het instellen van bepaalde privacyniveaus van een profielsite
zoals Hyves of Facebook en het zoeken van informatie op internet die waardevol
is voor het maken van een werkstuk.
Creativiteit
Het inzetten van media voor artistieke expressie en
creatieve omgang met media voor participatie en innovatie. Hierbij kan gedacht
worden aan eigen audio- of filmproducties, een digitaal stripverhaal maken. Ook
bijvoorbeeld het maken van een online campagne (op Youtube) kan hieronder
vallen.
Analyse
De kennis over de werking en invloed van media in
het algemeen, en het zelf kunnen
interpreteren van mediaboodschappen. Bij analyse
gaat het om het
begrijpen van de werking en invloed van diverse media. Kritische media-analyse wordt
steeds. Er is een constante stroom van allerlei informatie op het internet.
Vaak is de bron van deze informatie moeilijk te verifiëren. Het is hier
belangrijk dat kinderen deze informatie kunnen beoordelen op betrouwbaarheid,
consistentie, onderbouwing etc.
Reflectie
Het bewust zijn van de eigen houding en gedrag
tegenover anderen via media, maar ook van
de waarde van burgerrechten als privacy en vrijheid
van meningsuiting en morele kwesties als online respect en tolerantie. Deze
reflectie heeft vooral betrekking op het eigen mediagebruik en is gericht op
het bepalen van je eigen grenzen en het ontwikkelen van een eigen standpunt
over zaken als; Online respect, Vriendschap,
Seksualiteit, Geweld, Privacy en Zelfpresentatie.
Scholen
én ouders
Scholen en ouders spelen een
grote rol in het bijbrengen van mediawijsheid bij kinderen. Echter is het zaak
dat beide partijen goed met elkaar communiceren. In de praktijk blijkt nog vaak dat
ouders niet weten wat de visie en het beleid op school is m.b.t. mediawijsheid.
Andersom geldt, dat de school vaak niet weet hoe ouders hier mee omgaan. Voor
een school is het van belang dat zij een aantal zaken naar ouders communiceren
rondom mediawijsheid:
·
Wat is de visie van de school?
·
Welk beleid is er?
·
Welke activiteiten vinden er plaats?
·
Hoe gaat de school om met de vier deelaspecten van
mediawijsheid?
Het organiseren
van bijvoorbeeld ouderavonden om de ouders te informeren over wat de school
doet aan Mediawijsheid, kan hiervoor een middel zijn. Tijdens dit soort avonden
kan ook aan het licht komen hoe ouders met mediawijsheid bezig zijn.
De
Week van de Mediawijsheid, 21 tot en met
27 november 2011
De Week van de Mediawijsheid is
een initiatief van Mediawijzer.net om meer aandacht te vragen voor mediawijsheid.
Het thema van dit jaar is “ Media-opvoeding”. Hiermee
wordt bedoeld de communicatie over media tussen kinderen, hun ouders en
leerkrachten.
Kinderen lijken redelijk
mediawijs, maar ze gebruiken niet altijd alle mogelijkheden en onderschatten
hun mediagedrag. Media ervaren en er samen met hun opvoeders over praten maakt
kinderen wijzer!
Hoe
Mediawijs is uw school?
Station to Station helpt scholen in
kaart te brengen hoe zij er op het gebied van mediawijsheid voor staan. Met
behulp van een gratis quickscan, kunt u eenvoudig zicht krijgen op welke
onderdelen uw school al mediawijs is. Klik hier voor de gratis quickscan.
dinsdag 4 oktober 2011
Digitale uitdaging in het onderwijs start bij de leerkracht
Het onderwerp vandaag op Discussie Dinsdag was “Digitale uitdaging in het onderwijs start bij de leerkracht” In dit artikel een uitgewerkte samenvatting.
Het onderwerp vandaag was afkomstig van een filmpje, dat gisteren werd gepubliceerd met als titel: De Digitale Uitdaging in het onderwijs. Het filmpje neemt leerlingen als uitgangspunt. Komt de school tegemoet aan hun wensen? Kan en wil de school die uitdaging aangaan? En wie moet dan specifiek die uitdaging aangaan? Wie moet er in actie komen na het zien van dit filmpje?
In onze stelling hebben we de titel van het filmpje iets aangepast en het balletje bij de leerkracht gelegd. Dat is immers degene die daadwerkelijk het onderwijs verzorgd aan de leerling? Als er iets moet veranderen in de klas, dan begin het toch bij de leerkracht.
Hoewel de stelling een inkoppertje lijkt, is er toch wel meer over te zeggen. Ja, de leerkracht is degene die bepaalde middelen wel of niet inzet in de klas. Maar deze leerkracht heeft wel te maken met het beleid dat gevoerd wordt op de school en de visie die er is. Heeft het team van de school, onder leiding van de directie, een gezamenlijk antwoord op de vragen die de leerlingen in het filmpje stellen? Zo niet, dan zal dat nog moeten gebeuren. En als die visie er wel is, dan zal de uitvoering hiervan gefaciliteerd en aangestuurd moeten worden. Niet alleen de vraag ‘Wat willen we?’ moet beantwoord worden, maar ook ‘Wat kunnen we?’en ‘Hoe gaan we dat doen?’
Ligt dan dus het balletje bij de directie? Voor een deel wel. Daar ligt de regie. Dat betekent echter niet, dat je als leerkracht geen eigen verantwoordelijkheid hebt. Ben je als leerkracht op de hoogte van ontwikkelingen en mogelijkheden en deel je dat ook met anderen? Wie houdt je tegen om met de middelen die je ter beschikking staan te gaan experimenteren? Ga enthousiast aan de slag en deel je enthousiasme met collega’s. Wellicht slaat het vonkje over en kun je samen aan de directie laten zien waar je ambities liggen.
In de praktijk blijkt dit alles toch wat gecompliceerder. Leerkrachten die zich roepende in de woestijn voelen. Directeuren en ICT-coördinatoren, die grote weerstanden voelen. Ouders, of zoals het filmpje laat zien: leerlingen, die geen gehoor vinden. Het is echter de vraag of dat direct met het middel ICT te maken hebben. Of is dit een gemakkelijke stok om de hond te slaan en zelf buiten schot te blijven?
Weerstanden zien we ook bij de invoering van een nieuwe methode, bij de invoering van een ander onderwijsmodel of bij verandering van taken. Wil je überhaupt wel veranderen? Wil je wel weten hoe het ook ánders kan? En terug naar het filmpje: Staan je als school en als leerkracht er voor open aan leerlingen te vragen wat zij nu graag zouden willen. Dat vraagt een andere benadering, dan we vaak gewenst zijn.
Feit is, dat van de directie een stuk visie verwacht mag worden en van de leerkrachten de nodige competenties om onderwijs op een eigentijdse manier vorm te geven, passend bij de onderwijsbehoefte van hun leerlingen. Daarin kun je niet zonder elkaar. Je zult met elkaar in gesprek moeten en op zoek moeten naar mogelijkheden en manieren om zaken te organiseren.
Tegelijkertijd moet je ook wel eens even niet praten, maar doen. Gewoon eens even uitproberen en ervaren. Niet wachten tot iedereen het er mee eens is, maar de praktijk voor zich laten spreken. Goede voorbeelden zeggen vaak meer dan duizend woorden!
Een citaat uit de discussie: “Als het om een eigen telefoon gaat is men wel bereid te leren, gaat het over mogelijkheden of kansen in het onderwijs niet.” Misschien ligt daar de sleutel! Welke belang is er in het spel als het gaat om integratie van ICT in het onderwijs? Voor leerkrachten liggen die belangen wellicht weer anders, dan voor leerlingen, de directie of de ouders. De uitdaging ligt dus in het feit om samen op zoek te gaan naar de gezamenlijke belangen! Niet het balletje steeds terugschoppen naar de ander, maar samenspelen om samen te scoren!
Heb je zelf een suggestie voor een interessant discussie-onderwerp? Mail naar discussiedinsdag@gmail.com om het door te geven.
Aan deze discussie deden de volgende Tweeps mee:
@rinusd, @Netwijs , @GUPAGEBO , @compie67 , @Sjaboepaan , @henkvangils , @Emiel2Punt0
Volgende week weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen 12.00 uur en 13.00 uur op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
In onze stelling hebben we de titel van het filmpje iets aangepast en het balletje bij de leerkracht gelegd. Dat is immers degene die daadwerkelijk het onderwijs verzorgd aan de leerling? Als er iets moet veranderen in de klas, dan begin het toch bij de leerkracht.
Hoewel de stelling een inkoppertje lijkt, is er toch wel meer over te zeggen. Ja, de leerkracht is degene die bepaalde middelen wel of niet inzet in de klas. Maar deze leerkracht heeft wel te maken met het beleid dat gevoerd wordt op de school en de visie die er is. Heeft het team van de school, onder leiding van de directie, een gezamenlijk antwoord op de vragen die de leerlingen in het filmpje stellen? Zo niet, dan zal dat nog moeten gebeuren. En als die visie er wel is, dan zal de uitvoering hiervan gefaciliteerd en aangestuurd moeten worden. Niet alleen de vraag ‘Wat willen we?’ moet beantwoord worden, maar ook ‘Wat kunnen we?’en ‘Hoe gaan we dat doen?’
Ligt dan dus het balletje bij de directie? Voor een deel wel. Daar ligt de regie. Dat betekent echter niet, dat je als leerkracht geen eigen verantwoordelijkheid hebt. Ben je als leerkracht op de hoogte van ontwikkelingen en mogelijkheden en deel je dat ook met anderen? Wie houdt je tegen om met de middelen die je ter beschikking staan te gaan experimenteren? Ga enthousiast aan de slag en deel je enthousiasme met collega’s. Wellicht slaat het vonkje over en kun je samen aan de directie laten zien waar je ambities liggen.
In de praktijk blijkt dit alles toch wat gecompliceerder. Leerkrachten die zich roepende in de woestijn voelen. Directeuren en ICT-coördinatoren, die grote weerstanden voelen. Ouders, of zoals het filmpje laat zien: leerlingen, die geen gehoor vinden. Het is echter de vraag of dat direct met het middel ICT te maken hebben. Of is dit een gemakkelijke stok om de hond te slaan en zelf buiten schot te blijven?
Weerstanden zien we ook bij de invoering van een nieuwe methode, bij de invoering van een ander onderwijsmodel of bij verandering van taken. Wil je überhaupt wel veranderen? Wil je wel weten hoe het ook ánders kan? En terug naar het filmpje: Staan je als school en als leerkracht er voor open aan leerlingen te vragen wat zij nu graag zouden willen. Dat vraagt een andere benadering, dan we vaak gewenst zijn.
Feit is, dat van de directie een stuk visie verwacht mag worden en van de leerkrachten de nodige competenties om onderwijs op een eigentijdse manier vorm te geven, passend bij de onderwijsbehoefte van hun leerlingen. Daarin kun je niet zonder elkaar. Je zult met elkaar in gesprek moeten en op zoek moeten naar mogelijkheden en manieren om zaken te organiseren.
Tegelijkertijd moet je ook wel eens even niet praten, maar doen. Gewoon eens even uitproberen en ervaren. Niet wachten tot iedereen het er mee eens is, maar de praktijk voor zich laten spreken. Goede voorbeelden zeggen vaak meer dan duizend woorden!
Een citaat uit de discussie: “Als het om een eigen telefoon gaat is men wel bereid te leren, gaat het over mogelijkheden of kansen in het onderwijs niet.” Misschien ligt daar de sleutel! Welke belang is er in het spel als het gaat om integratie van ICT in het onderwijs? Voor leerkrachten liggen die belangen wellicht weer anders, dan voor leerlingen, de directie of de ouders. De uitdaging ligt dus in het feit om samen op zoek te gaan naar de gezamenlijke belangen! Niet het balletje steeds terugschoppen naar de ander, maar samenspelen om samen te scoren!
Heb je zelf een suggestie voor een interessant discussie-onderwerp? Mail naar discussiedinsdag@gmail.com om het door te geven.
Aan deze discussie deden de volgende Tweeps mee:
@rinusd, @Netwijs , @GUPAGEBO , @compie67 , @Sjaboepaan , @henkvangils , @Emiel2Punt0
Volgende week weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen 12.00 uur en 13.00 uur op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
dinsdag 14 juni 2011
Scholen moeten ouders ondersteunen bij mediaopvoeding
Het onderwerp vandaag op Discussie Dinsdag was “Scholen moeten ouders ondersteunen bij mediaopvoeding”. In dit artikel een uitgewerkte samenvatting.
Vorige week hield Prof.Dr. Peter Nikken een pleidooi voor meer aandacht voor Mediaopvoeding. Hij roept o.a. ouders op scholen daarbij te ondersteunen. Voor de discussie hebben we het iets scherper neergezet. Toch riep de stelling weinig discussie op. Als het gaat om mediaopvoeding zullen ouders en school de handen ineen moeten slaan, zo was de algemene mening.
Wat allereerst van belang is, is de vraag hoe de school zelf met mediawijsheid om gaat en hoe de ouders daarbij worden betrokken. Wanneer bijvoorbeeld sociale media in de lessen gebruikt wordt, is er een directe mogelijkheid om met leerlingen in gesprek te gaan over de kansen die deze toepassingen bieden, maar ook voor de gevaren. Het onderwerp mediawijsheid komt zo op een natuurlijke manier aan de orde. Tegelijk biedt het ook de mogelijkheid om ouders mee te laten kijken of mee te laten doen. Maar dat staat en valt wel met een stukje openheid vanuit de school richting de ouders.
De vraag is wel of scholen daar zelf al competent genoeg in zijn en de bereidheid hebben met ouders hierover in gesprek te gaan. Er bestaan diverse mogelijkheden en instanties die daarbij kunnen ondersteunen en websites waar de nodige informatie vandaan gehaald kan worden.Ook voor de ouders is daar veel te vinden. Het belangrijkste is om als ouders interesse te tonen voor waar je kind mee bezig is, zonder direct te veroordelen. Zorgen voor een veilige basis waarbij dingen bespreekbaar gemaakt kunnen worden.
Een paar voorbeelden:
www.mediawijzer.net
mediaopvoeding.nl
www.cyberouders.nl
www.mijnkindonline.nl
In de discussie werd genoemd, dat ouders niet altijd in de gaten hebben wat hun kinderen doen op bijvoorbeeld Hyves of MSN. Daardoor voelen ze ook niet altijd de noodzaak om met mediaopvoeding aan de slag te gaan. Soms voelt dat wel eens als de kop in het zand steken, terwijl dat vaak echt onwetendheid is. Juist daarom is het zo belangrijk om het onderwerp regelmatig op de agenda te zetten om met ouders in gesprek te komen én te blijven en ze bewust te maken van mogelijke gevaren. Andersom is het van belang, dat de school andersom ook aandacht heeft voor wat er door ouders wordt aangedragen. Leren van elkaar! Maak daarbij ook gebruik van ouders, die veel expertise hebben in het gebruik van internet, sociale media of web 2.0-toepassingen. Kijk of je hen kunt inschakelen. Misschien is er een ouder die bijvoorbeeld Cyberouder wil worden of misschien is er een werkgroepje te formeren bestaande ui de ict-coördinator, een vaardige leerkracht en enkele ouders, die samen zowel richting ouders als richting leerkrachten het onderwerp warm kunnen houden, als vraagbaak kunnen dienen en activiteiten kunnen ontplooien. Gevaar is, dat anderen achterover gaan leunen. Daarom is het van belang, dat de voortrekkers alleen maar advies, tips en voorlichting geven, maar de verantwoordelijkheid bij de ouders en de leerkrachten laten liggen.
Van belang is om wel met elkaar goed te omschrijven wat ieders verantwoordelijkheid is en dat in elke geval ook bespreekbaar te maken. Het gevaar is, dat anders bepaalde verantwoordelijkheden naar elkaar toe worden geschoven zonder dat het daadwerkelijk wordt opgepakt of dat er stilzwijgend van uit wordt gegaan, dat de ander het wel zal oppakken. Mediaopvoeding moet dus regelmatig bespreekbaar worden gemaakt om drempels te verlagen, blinde vlekken weg te nemen en misverstanden te voorkomen.
Een waardevolle opmerking van een deelnemer tot slot: “de scholen moeten het gewoon gaan doen, niet wachten tot iedereen er competent voor is. Iedereen kan het...” En loop je dan tegen dingen aan, maak het dan bespreekbaar met elkaar, met de leerlingen én met de ouders. Samen op ontdekkingstocht dus!
Tot zover het uitgewerkte verslag van de discussie. Op discussiedinsdag.yurls.net vind je nog enkele bijbehorende interessante aanvullende links, die genoemd werden tijdens de discussies. Heb je nog opmerkingen naar aanleiding van deze discussie of dit verslag? Post je reactie!
Heb je zelf een suggestie voor een interessant discussie-onderwerp? Mail naar discussiedinsdag@gmail.com om het door te geven.
Aan deze discussie deden de volgende Tweeps mee:
@rinusd, @Netwijs , @JelvanRijn , @joachimw , @ICTAda , @florinablokland , @iwrivaro , @GUPAGEBO , @remcopijpers , @Marathonkeje , @maritmaritmarit , @Jaapsoft
Volgende week weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen twaalf en twee op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
Vorige week hield Prof.Dr. Peter Nikken een pleidooi voor meer aandacht voor Mediaopvoeding. Hij roept o.a. ouders op scholen daarbij te ondersteunen. Voor de discussie hebben we het iets scherper neergezet. Toch riep de stelling weinig discussie op. Als het gaat om mediaopvoeding zullen ouders en school de handen ineen moeten slaan, zo was de algemene mening.
De vraag is wel of scholen daar zelf al competent genoeg in zijn en de bereidheid hebben met ouders hierover in gesprek te gaan. Er bestaan diverse mogelijkheden en instanties die daarbij kunnen ondersteunen en websites waar de nodige informatie vandaan gehaald kan worden.Ook voor de ouders is daar veel te vinden. Het belangrijkste is om als ouders interesse te tonen voor waar je kind mee bezig is, zonder direct te veroordelen. Zorgen voor een veilige basis waarbij dingen bespreekbaar gemaakt kunnen worden.
Een paar voorbeelden:
www.mediawijzer.net
mediaopvoeding.nl
www.cyberouders.nl
www.mijnkindonline.nl
In de discussie werd genoemd, dat ouders niet altijd in de gaten hebben wat hun kinderen doen op bijvoorbeeld Hyves of MSN. Daardoor voelen ze ook niet altijd de noodzaak om met mediaopvoeding aan de slag te gaan. Soms voelt dat wel eens als de kop in het zand steken, terwijl dat vaak echt onwetendheid is. Juist daarom is het zo belangrijk om het onderwerp regelmatig op de agenda te zetten om met ouders in gesprek te komen én te blijven en ze bewust te maken van mogelijke gevaren. Andersom is het van belang, dat de school andersom ook aandacht heeft voor wat er door ouders wordt aangedragen. Leren van elkaar! Maak daarbij ook gebruik van ouders, die veel expertise hebben in het gebruik van internet, sociale media of web 2.0-toepassingen. Kijk of je hen kunt inschakelen. Misschien is er een ouder die bijvoorbeeld Cyberouder wil worden of misschien is er een werkgroepje te formeren bestaande ui de ict-coördinator, een vaardige leerkracht en enkele ouders, die samen zowel richting ouders als richting leerkrachten het onderwerp warm kunnen houden, als vraagbaak kunnen dienen en activiteiten kunnen ontplooien. Gevaar is, dat anderen achterover gaan leunen. Daarom is het van belang, dat de voortrekkers alleen maar advies, tips en voorlichting geven, maar de verantwoordelijkheid bij de ouders en de leerkrachten laten liggen.
Van belang is om wel met elkaar goed te omschrijven wat ieders verantwoordelijkheid is en dat in elke geval ook bespreekbaar te maken. Het gevaar is, dat anders bepaalde verantwoordelijkheden naar elkaar toe worden geschoven zonder dat het daadwerkelijk wordt opgepakt of dat er stilzwijgend van uit wordt gegaan, dat de ander het wel zal oppakken. Mediaopvoeding moet dus regelmatig bespreekbaar worden gemaakt om drempels te verlagen, blinde vlekken weg te nemen en misverstanden te voorkomen.
Een waardevolle opmerking van een deelnemer tot slot: “de scholen moeten het gewoon gaan doen, niet wachten tot iedereen er competent voor is. Iedereen kan het...” En loop je dan tegen dingen aan, maak het dan bespreekbaar met elkaar, met de leerlingen én met de ouders. Samen op ontdekkingstocht dus!
Tot zover het uitgewerkte verslag van de discussie. Op discussiedinsdag.yurls.net vind je nog enkele bijbehorende interessante aanvullende links, die genoemd werden tijdens de discussies. Heb je nog opmerkingen naar aanleiding van deze discussie of dit verslag? Post je reactie!
Heb je zelf een suggestie voor een interessant discussie-onderwerp? Mail naar discussiedinsdag@gmail.com om het door te geven.
Aan deze discussie deden de volgende Tweeps mee:
@rinusd, @Netwijs , @JelvanRijn , @joachimw , @ICTAda , @florinablokland , @iwrivaro , @GUPAGEBO , @remcopijpers , @Marathonkeje , @maritmaritmarit , @Jaapsoft
Volgende week weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen twaalf en twee op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
dinsdag 12 april 2011
Het rendement van digitale ouderbetrokkenheid
Het onderwerp vandaag op Discussie Dinsdag was “Het rendement van digitale ouderbetrokkenheid”. In dit artikel een uitgewerkte samenvatting.
Aanleiding voor de discussie was een blogpost op “Onderwijs in de 21e eeuw”. Er zijn diverse schoolwebsites, die mogelijkheden in zich hebben voor communicatie tussen ouders en school. Ook zijn er inmiddels enkele specifieke communicatieplatforms waar gebruik van kan worden gemaakt, al dan niet geïntegreerd in de schoolwebsite. De vraag is: Zitten ouders en scholen hier op te wachten? Wat levert het concreet op? En daar aan voorafgaand: Wat is de behoefte of het probleem waarvoor een oplossing wordt gezocht? Komt het aanbod van deze digitale tools voort uit de vraag of de vraag uit het aanbod?
Al snel kwam er een reactie m.b.t. de techniek en de gebruikte software. En dat is zeker een punt van aandacht. De techniek mag geen drempel zijn of belemmering vormen, want anders kom je met de inhoud niet verder. Maar dat gezegd hebbende is veel meer van belang wat je als school precies voor ogen hebt, wanneer je digitale middelen gaat inzetten in de communicatie met en tussen ouders.
doelstellingen
Welke ambitie heb je als school en waar komt deze vandaan? En sluit deze aan bij de behoefte die er is bij ouders? Die vraag laat zich niet eenvoudig beantwoorden. Het heeft ook helemaal niets met techniek te maken, maar is een communicatievraagstuk. Daarvoor moet er in beeld gebracht worden wat er aan communicatie plaatsvindt tussen de school en de ouders en tussen ouders onderling. Vervolgens moet onderzocht worden waar behoeftes liggen en waar verbeterslagen gemaakt kunnen worden. Geldt het voor alle ouders of vooral voor de ouders die hun kinderen niet meer zelf naar school brengen. Daarbij moet je als school je afvragen wat het standpunt is als het gaat om ouderbetrokkenheid en hoe open en transparant je wilt zijn. In eerder genoemd artikel worden een aantal fasen van ouderbetrokkenheid genoemd. Waar sta je als school en hoe ver wil de ladder beklimmen? Wat ook meespeelt, is de vraag in hoeverre de school communicatie tussen ouders onderling wil en zou moeten faciliteren. Welke rol spelen medezeggenschapsraad of ouderraad daarin?
Vanuit deze vraagstukken worden doelen geformuleerd. Pas daarna is de vraag aan de orde welk middel dan het meest geschikt is om deze doelen te realiseren. Daarbij dient wel opgemerkt te worden, dat het ook een keuze kan zijn om de ambities iets verder te leggen dan noodzakelijk vanuit de in kaart gebrachte uitdagingen of probleemstellingen. Misschien verloopt de communicatie al goed en wil je als school op een nog hoger plan komen of aan de slag met een stuk innovatie. Maar hoe dan ook zullen er doelen gesteld moeten worden voordat het middel gekozen kan worden.
dilemma
Het kan zijn, dat het voorlopig al voldoende is om de nieuwsbrief digitaal te versturen. Voordeel voor de ouders is, dat de kinderen hem niet vergeten of laten slingeren. Voordeel voor de school is, dat het flink scheelt in de kopieerkosten en in de tijd voor distributie. En voor die ouder, die geen mailadres heeft, kan een papieren versie beschikbaar worden gesteld. Duidelijkheid is hier geboden, want wanneer ouders kunnen kiezen, blijken velen de papieren versie te nemen in plaats van de digitale. Dat stelt je soms voor een dilemma: Kiezen we voor één manier of voor meerdere? Soms is het verstandig te kiezen voor één weg, soms is het rendement groter wanneer er iets te kiezen valt.
voorbeelden
Andere voorbeelden: fotoalbums, formulieren, aanmelden voor activiteiten zoals ouderavonden of overblijven, huiswerkkalender (Daarbij werd het voorbeeld genoemd van korte instructiefilmpjes bij het huiswerk om de leerlingen en de ouders op weg te helpen.), E-portfolio van de leerlingen om digitaal inzichtelijk te maken waar ze aan hebben gewerkt en hoe dat is verlopen (met feedbackmogelijkheid), beschikbaar stellen van toetsgegevens, voorbespreken van een ouderavond-onderwerp via een forum, tevredenheidspeilingen, digitaal heen-en-weer schrift, enzovoort.
Een belangrijk punt bij dit alles is de vraag tot hoe ver je kunt gaan en in welke situaties. Het nadeel van niet-mondelinge communicatie is, dat ook het stukje non-verbale communicatie ontbreekt. Je ziet niet hoe de ander reageert en of de boodschap overkomt zoals jij het bedoelt. Zeker wanneer er emoties in het spel zijn, kan de boodschap snel verkeerd overkomen en de situatie escaleren. De school zal dus de afweging moeten maken welke informatie digitaal wordt gecommuniceerd en welke mondeling.
aanbevelingen
Een paar belangrijke aanbevelingen tot slot:
Tot zover het verslag van de discussie. Was je niet in de gelegenheid om mee te doen, maar heb je wel waardevolle aanvullingen, inspirerende voorbeelden, opmerkingen of interessante links? Plaats jouw reactie onder deze blogpost.
Op discussiedinsdag.yurls.net vind je van alle discussies de bijbehorende interessante aanvullende links, die genoemd werden tijdens de discussies. Heb je zelf een suggestie voor een interessant onderwerp? Mail naar discussiedinsdag@gmail.com om het door te geven.
Aan deze discussie deden de volgende Tweeps mee:
@rinusd, @Netwijs , @Mennovh , @Emiel2punt0 , @WillemICT , @Sas2112 , @NSteutel , @PascalMarcelis , @michelboer , @Breginas , @RonaldBuitelaar , @jan_fasen , @JelvanRijn , @manonsusan , @robertdevilee , @DeOverdracht , @rob_vandijk
Volgende week weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen twaalf en twee op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
Aanleiding voor de discussie was een blogpost op “Onderwijs in de 21e eeuw”. Er zijn diverse schoolwebsites, die mogelijkheden in zich hebben voor communicatie tussen ouders en school. Ook zijn er inmiddels enkele specifieke communicatieplatforms waar gebruik van kan worden gemaakt, al dan niet geïntegreerd in de schoolwebsite. De vraag is: Zitten ouders en scholen hier op te wachten? Wat levert het concreet op? En daar aan voorafgaand: Wat is de behoefte of het probleem waarvoor een oplossing wordt gezocht? Komt het aanbod van deze digitale tools voort uit de vraag of de vraag uit het aanbod?Al snel kwam er een reactie m.b.t. de techniek en de gebruikte software. En dat is zeker een punt van aandacht. De techniek mag geen drempel zijn of belemmering vormen, want anders kom je met de inhoud niet verder. Maar dat gezegd hebbende is veel meer van belang wat je als school precies voor ogen hebt, wanneer je digitale middelen gaat inzetten in de communicatie met en tussen ouders.
doelstellingen
Welke ambitie heb je als school en waar komt deze vandaan? En sluit deze aan bij de behoefte die er is bij ouders? Die vraag laat zich niet eenvoudig beantwoorden. Het heeft ook helemaal niets met techniek te maken, maar is een communicatievraagstuk. Daarvoor moet er in beeld gebracht worden wat er aan communicatie plaatsvindt tussen de school en de ouders en tussen ouders onderling. Vervolgens moet onderzocht worden waar behoeftes liggen en waar verbeterslagen gemaakt kunnen worden. Geldt het voor alle ouders of vooral voor de ouders die hun kinderen niet meer zelf naar school brengen. Daarbij moet je als school je afvragen wat het standpunt is als het gaat om ouderbetrokkenheid en hoe open en transparant je wilt zijn. In eerder genoemd artikel worden een aantal fasen van ouderbetrokkenheid genoemd. Waar sta je als school en hoe ver wil de ladder beklimmen? Wat ook meespeelt, is de vraag in hoeverre de school communicatie tussen ouders onderling wil en zou moeten faciliteren. Welke rol spelen medezeggenschapsraad of ouderraad daarin?
Vanuit deze vraagstukken worden doelen geformuleerd. Pas daarna is de vraag aan de orde welk middel dan het meest geschikt is om deze doelen te realiseren. Daarbij dient wel opgemerkt te worden, dat het ook een keuze kan zijn om de ambities iets verder te leggen dan noodzakelijk vanuit de in kaart gebrachte uitdagingen of probleemstellingen. Misschien verloopt de communicatie al goed en wil je als school op een nog hoger plan komen of aan de slag met een stuk innovatie. Maar hoe dan ook zullen er doelen gesteld moeten worden voordat het middel gekozen kan worden.
dilemma
Het kan zijn, dat het voorlopig al voldoende is om de nieuwsbrief digitaal te versturen. Voordeel voor de ouders is, dat de kinderen hem niet vergeten of laten slingeren. Voordeel voor de school is, dat het flink scheelt in de kopieerkosten en in de tijd voor distributie. En voor die ouder, die geen mailadres heeft, kan een papieren versie beschikbaar worden gesteld. Duidelijkheid is hier geboden, want wanneer ouders kunnen kiezen, blijken velen de papieren versie te nemen in plaats van de digitale. Dat stelt je soms voor een dilemma: Kiezen we voor één manier of voor meerdere? Soms is het verstandig te kiezen voor één weg, soms is het rendement groter wanneer er iets te kiezen valt.
voorbeelden
Andere voorbeelden: fotoalbums, formulieren, aanmelden voor activiteiten zoals ouderavonden of overblijven, huiswerkkalender (Daarbij werd het voorbeeld genoemd van korte instructiefilmpjes bij het huiswerk om de leerlingen en de ouders op weg te helpen.), E-portfolio van de leerlingen om digitaal inzichtelijk te maken waar ze aan hebben gewerkt en hoe dat is verlopen (met feedbackmogelijkheid), beschikbaar stellen van toetsgegevens, voorbespreken van een ouderavond-onderwerp via een forum, tevredenheidspeilingen, digitaal heen-en-weer schrift, enzovoort.
Een belangrijk punt bij dit alles is de vraag tot hoe ver je kunt gaan en in welke situaties. Het nadeel van niet-mondelinge communicatie is, dat ook het stukje non-verbale communicatie ontbreekt. Je ziet niet hoe de ander reageert en of de boodschap overkomt zoals jij het bedoelt. Zeker wanneer er emoties in het spel zijn, kan de boodschap snel verkeerd overkomen en de situatie escaleren. De school zal dus de afweging moeten maken welke informatie digitaal wordt gecommuniceerd en welke mondeling.aanbevelingen
Een paar belangrijke aanbevelingen tot slot:
- Breng goed in kaart wat je wilt en niet wilt als school.
- Bevraag ouders op hun behoeften en wensen, zonder ze direct allemaal in te willigen.
- Bouw de digitale communicatie rustig en doordacht op.
- Communicatie vraagt iets van beide partijen.
- Betrek ouders in het proces, bijv. via MR of OR.
- Denk bij het opzetten niet alleen vanuit de school, maar ook vanuit de ouders.
- Denk aan de privacyregels en de beveiliging.
- Stel een gedragscode op bij de gebruikte tools en geef de mogelijkheid misbruik te melden.
- Wees realistisch: niet alle problemen kunnen worden opgelost. De roddels bij het hek zijn van alle tijden …
Tot zover het verslag van de discussie. Was je niet in de gelegenheid om mee te doen, maar heb je wel waardevolle aanvullingen, inspirerende voorbeelden, opmerkingen of interessante links? Plaats jouw reactie onder deze blogpost.
Op discussiedinsdag.yurls.net vind je van alle discussies de bijbehorende interessante aanvullende links, die genoemd werden tijdens de discussies. Heb je zelf een suggestie voor een interessant onderwerp? Mail naar discussiedinsdag@gmail.com om het door te geven.
Aan deze discussie deden de volgende Tweeps mee:
@rinusd, @Netwijs , @Mennovh , @Emiel2punt0 , @WillemICT , @Sas2112 , @NSteutel , @PascalMarcelis , @michelboer , @Breginas , @RonaldBuitelaar , @jan_fasen , @JelvanRijn , @manonsusan , @robertdevilee , @DeOverdracht , @rob_vandijk
Volgende week weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen twaalf en twee op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
dinsdag 10 augustus 2010
Mediawereld vraagt om mediawijsheid bij opgroeiende kinderen en hun opvoeders
Het onderwerp vandaag op Discussie Dinsdag was “Nieuwe media maken kinderen eerder volwassen.” In dit artikel een uitgewerkte samenvatting.
Met alle mogelijkheden, die we tegenwoordig hebben en de mogelijkh
eden, die er ongetwijfeld nog bij zullen komen, komt ook de vraag op ons af welke invloed dat heeft op kinderen. Die kunnen we zowel in positieve zin als in negatieve zin beantwoorden.
Al in eerdere discussies bespraken we de enorme morgelijkheden van nieuwe media en de kansen die dat biedt om het onderwijs visueel te ondersteunen en te verrijken. Lees de eerdere samenvattingen van Discussie Dinsdag er nog maar eens op na. “Nieuwe media helpen zeker bij het motiveren van leerlingen, maar dan in de vorm van afwisseling, verrassen, uitdagen, maar voor een leerling blijft het school en les”, zo bracht ook nu een deelnemer in. We beschikken over talloos veel informatiebronnen, die we via allerlei applicaties kunnen oproepen en waar we op allerlei manieren op kunnen reageren. De wereld onder handbereik. Onderzoek toont de positieve effecten ook aan. Zie bijvoorbeeld een Brits onderzoek onder jonge kinderen.
Kinderen van nu groeien op in een veranderende wereld. Op zichzelf iets van alle tijden. Interessante vraag daarbij is, of de kinderen voldoende meegroeien met de ontwikkelingen om zich heen. Komt het op ze af en moeten ze zichzelf er mee zien te redden of worden ze daarin begeleid door bijvoorbeeld ouders en leerkrachten? Zijn deze daar voldoende toe in staat en pakken ze deze handschoen ook op? Of worden kinderen in zekere zin verwaarloosd in de wereld van Nieuwe Media of misschien door schade en schande opgevoed in een deels virtuele wereld, waarbij ze maar een dikke huid moeten zien te ontwikkelen?
Kinderen komen, evenals volwassenen, in aanraking met een enorme hoeveelheid aan informatie via allerlei mediabronnen, vaak ook bedoeld voor volwassenen. Dat moeten ze zien te verwerken en filteren. Dat vereist de nodige vaardigheden en kennis. Je zult immers moeten beoordelen of iets waar is of niet. Je moet keuzes maken en (morele) grenzen in acht nemen. En je bewust zijn, wat een ander kan doen met jouw informatie. Dingen, die je niet aan komen waaien, maar die je zult moeten leren. Als je je begeeft in de wereld van volwassenen, wordt ook volwassen gedrag verwacht. Hierbij overigens opgemerkt, dat dat net zo goed geldt voor iedereen, die in leeftijd misschien al wel volwassen is. Ook dan kom je veel onvolwassen gedrag tegen op internet!
Dat (Nieuwe) Media invloed hebben op kinderen is een feit, dat kinderen op jongere leeftijd wijzer en mondiger zijn ook. Dat daar een verband ligt, laat zich raden. Datzelfde zie je overigens ook bij kinderen, die in een grote stad opgroeien: ze zijn vaak sneller volwassen, dan leeftijdgenoten in een klein plattelandsdorpje. Terwijl die laatste kinderen waarschijnlijk over vaardigheden en kennis beschikken, die stadkinderen weer niet hebben.
Ander feit is, dat kinderen zich de vaardigheden om met Nieuwe media om te gaan, zeer snel eigen maken en menig volwassene het nakijken geven. Daarmee verwerven zo automatisch ook de nodige kennis. Wat echter vaak ontbreekt is de vaardigheid om deze kennis te toetsen en de vaardigheid om zich een onderbouwde eigen mening te vormen. Ook ontstaat vaak een kloof met de sociaal emotionele ontwikkeling. Een gat tussen gewenste en feitelijke volwassenheid.
Ook zien we veel kinderen, die zich niet staande kunnen houden in de maatschappij, omdat ze geen overzicht meer hebben, het tempo niet kunnen volgen en totaal overprikkelt raken. Het is niet verwonderlijk, dat steeds meer kinderen een diagnose krijgen in het autisme-spectrum. Door de complexiteit van de wereld om hen heen, haken ze eerder af, dan vroeger het geval zou zijn. Hierbij overigens opgemerkt, dat de toename niet alleen hier mee te maken heeft.
Het verreist van leerkrachten en ouders, dat ze de nodige vaardigheden en kennis in huis hebben om dit alles te begeleiden. Dat ze zelf ook “mediawijs” zijn. En, dat ze zich ook verdiepen in de leef- en belevingswereld van kinderen. Ook dit is iets, wat we het al eerder met Discussie Dinsdag over hebben gehad. Zie bijvoorbeeld de artikelen “Mediawijsheid, een zaak van ouders of van de school?” en “Kwaliteit van onderwijs in het geding”
Ben je als ouder en als leerkracht op de hoogte wat kinderen doen op internet, met hun mobiel, smartphone, etc.? Dat dit niet altijd het geval is, blijkt wel in die situaties waar het mis gaat, bijvoorbeeld wanneer er sprake is van cyberpesten. Ouders van gepeste kinderen, van de pestende kinderen en ook hun leerkrachten komen er vaak pas achter als er al heel veel is gebeurd en slaan dan soms achterover van verbazing als ze horen wat er allemaal gaande was. Of ouders, die eens de naam van hun kind bij Google intikken en schrikken van de sporen, die het kind inmiddels op internet heeft achtergelaten.
Een paar suggesties:
Maar dan moet je als opvoeder wel op het juiste moment beschikbaar zijn, door hebben als opvoeder wanneer je kind gevallen is of waar het zou kunnen vallen, zodat je op het juiste moment op de goede plek kunt zijn. Opvoeden = loslaten. Of liever: steeds meer de touwtjes laten vieren. Niet de lijn weggooien.
Tot zover het verslag van de discussie. Er valt nog veel meer over te zeggen! Heeft u zelf nog aanvullende opmerkingen of ideeën? Plaats ze als reactie op deze blogpost.
Op discussiedinsdag.yurls.net vindt u nog enkele interessante aanvullende links, die genoemd werden tijdens de discussie. Bezoek daar ook de archiefpagina voor de links bij voorgaande discusssies.
Volgende week houden weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen twaalf en twee op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
Met alle mogelijkheden, die we tegenwoordig hebben en de mogelijkh
eden, die er ongetwijfeld nog bij zullen komen, komt ook de vraag op ons af welke invloed dat heeft op kinderen. Die kunnen we zowel in positieve zin als in negatieve zin beantwoorden.Al in eerdere discussies bespraken we de enorme morgelijkheden van nieuwe media en de kansen die dat biedt om het onderwijs visueel te ondersteunen en te verrijken. Lees de eerdere samenvattingen van Discussie Dinsdag er nog maar eens op na. “Nieuwe media helpen zeker bij het motiveren van leerlingen, maar dan in de vorm van afwisseling, verrassen, uitdagen, maar voor een leerling blijft het school en les”, zo bracht ook nu een deelnemer in. We beschikken over talloos veel informatiebronnen, die we via allerlei applicaties kunnen oproepen en waar we op allerlei manieren op kunnen reageren. De wereld onder handbereik. Onderzoek toont de positieve effecten ook aan. Zie bijvoorbeeld een Brits onderzoek onder jonge kinderen.
Kinderen van nu groeien op in een veranderende wereld. Op zichzelf iets van alle tijden. Interessante vraag daarbij is, of de kinderen voldoende meegroeien met de ontwikkelingen om zich heen. Komt het op ze af en moeten ze zichzelf er mee zien te redden of worden ze daarin begeleid door bijvoorbeeld ouders en leerkrachten? Zijn deze daar voldoende toe in staat en pakken ze deze handschoen ook op? Of worden kinderen in zekere zin verwaarloosd in de wereld van Nieuwe Media of misschien door schade en schande opgevoed in een deels virtuele wereld, waarbij ze maar een dikke huid moeten zien te ontwikkelen?
Kinderen komen, evenals volwassenen, in aanraking met een enorme hoeveelheid aan informatie via allerlei mediabronnen, vaak ook bedoeld voor volwassenen. Dat moeten ze zien te verwerken en filteren. Dat vereist de nodige vaardigheden en kennis. Je zult immers moeten beoordelen of iets waar is of niet. Je moet keuzes maken en (morele) grenzen in acht nemen. En je bewust zijn, wat een ander kan doen met jouw informatie. Dingen, die je niet aan komen waaien, maar die je zult moeten leren. Als je je begeeft in de wereld van volwassenen, wordt ook volwassen gedrag verwacht. Hierbij overigens opgemerkt, dat dat net zo goed geldt voor iedereen, die in leeftijd misschien al wel volwassen is. Ook dan kom je veel onvolwassen gedrag tegen op internet!
Dat (Nieuwe) Media invloed hebben op kinderen is een feit, dat kinderen op jongere leeftijd wijzer en mondiger zijn ook. Dat daar een verband ligt, laat zich raden. Datzelfde zie je overigens ook bij kinderen, die in een grote stad opgroeien: ze zijn vaak sneller volwassen, dan leeftijdgenoten in een klein plattelandsdorpje. Terwijl die laatste kinderen waarschijnlijk over vaardigheden en kennis beschikken, die stadkinderen weer niet hebben.
Ander feit is, dat kinderen zich de vaardigheden om met Nieuwe media om te gaan, zeer snel eigen maken en menig volwassene het nakijken geven. Daarmee verwerven zo automatisch ook de nodige kennis. Wat echter vaak ontbreekt is de vaardigheid om deze kennis te toetsen en de vaardigheid om zich een onderbouwde eigen mening te vormen. Ook ontstaat vaak een kloof met de sociaal emotionele ontwikkeling. Een gat tussen gewenste en feitelijke volwassenheid.
Ook zien we veel kinderen, die zich niet staande kunnen houden in de maatschappij, omdat ze geen overzicht meer hebben, het tempo niet kunnen volgen en totaal overprikkelt raken. Het is niet verwonderlijk, dat steeds meer kinderen een diagnose krijgen in het autisme-spectrum. Door de complexiteit van de wereld om hen heen, haken ze eerder af, dan vroeger het geval zou zijn. Hierbij overigens opgemerkt, dat de toename niet alleen hier mee te maken heeft.
Het verreist van leerkrachten en ouders, dat ze de nodige vaardigheden en kennis in huis hebben om dit alles te begeleiden. Dat ze zelf ook “mediawijs” zijn. En, dat ze zich ook verdiepen in de leef- en belevingswereld van kinderen. Ook dit is iets, wat we het al eerder met Discussie Dinsdag over hebben gehad. Zie bijvoorbeeld de artikelen “Mediawijsheid, een zaak van ouders of van de school?” en “Kwaliteit van onderwijs in het geding”
Ben je als ouder en als leerkracht op de hoogte wat kinderen doen op internet, met hun mobiel, smartphone, etc.? Dat dit niet altijd het geval is, blijkt wel in die situaties waar het mis gaat, bijvoorbeeld wanneer er sprake is van cyberpesten. Ouders van gepeste kinderen, van de pestende kinderen en ook hun leerkrachten komen er vaak pas achter als er al heel veel is gebeurd en slaan dan soms achterover van verbazing als ze horen wat er allemaal gaande was. Of ouders, die eens de naam van hun kind bij Google intikken en schrikken van de sporen, die het kind inmiddels op internet heeft achtergelaten.
Een paar suggesties:
- Neem de tijd en laat het kind vertellen en demonstreren wat het doet en hoe het werkt. Neem ze serieus in hun bezigheden. Probeer zelf ook eens wat dingen uit. Wil je kinderen iets leren of iets bespreekbaar maken, dan moet je er zelf toch ook wat van af weten.
- Speel in op de leef- en belevingswereld van het kind en maak gebruik van zijn of haar kennis.
- Ver-oordeel niet, maar help het kind be-oordelen. Zorg voor een sfeer waarin geheimen niet nodig zijn.
- Maak duidelijke afspraken en. Net zoals je wilt weten waar je kind fysiek naar toe gaat, kun je het kind ook vragen te vertellen waar het in de virtuele wereld naar toe gaat.
- Integreer mediawijsheid (op school) in bijv. kringgesprekken, begrijpend lezen, spelling, sociale vaardigheidstraining en beschouw het niet (alleen) als een vak apart.
- Speel als ouders en school de bal niet steeds naar elkaar toe, maar ga samen aan de slag.
Maar dan moet je als opvoeder wel op het juiste moment beschikbaar zijn, door hebben als opvoeder wanneer je kind gevallen is of waar het zou kunnen vallen, zodat je op het juiste moment op de goede plek kunt zijn. Opvoeden = loslaten. Of liever: steeds meer de touwtjes laten vieren. Niet de lijn weggooien.Tot zover het verslag van de discussie. Er valt nog veel meer over te zeggen! Heeft u zelf nog aanvullende opmerkingen of ideeën? Plaats ze als reactie op deze blogpost.
Op discussiedinsdag.yurls.net vindt u nog enkele interessante aanvullende links, die genoemd werden tijdens de discussie. Bezoek daar ook de archiefpagina voor de links bij voorgaande discusssies.
Volgende week houden weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen twaalf en twee op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
dinsdag 8 juni 2010
Communiceren met leerlingen en ouders via Social Media
Het onderwerp vandaag op Discussie Dinsdag was “Leerkrachten en docenten kunnen prima communiceren met leerlingen en ouders via Social Media ”. In dit artikel een uitgewerkte samenvatting.
Kinderen groeien op in het tijdperk van de Social Media. Ze krijgen een account bij MSN, Hyves of Facebook en communiceren met vrienden en klasgenoten. Ook steeds meer ouders en leerkrachten weten hun weg te vinden in de wereld van de Social M
edia. Naast de al genoemde platforms komen ook andere in beeld zoals bijvoorbeeld Twitter of de meer zakelijke LinkedIn.
Ligt hier niet een geweldige kans voor scholen om een verbinding te leggen en de Social Media tot een verlengstuk van de school te maken? Of kleven er teveel nadelen aan en moet je je als school, leerkracht of docent hier verre van houden?
Een vraag waar de meningen over verdeeld zijn. Enerzijds zien mensen dit als dé manier van communiceren van deze tijd en begrijpen ze de ophef niet. Anderzijds zijn er ook mensen, die school en privé graag gescheiden houden en liever rechtstreeks tegen iemand praten. Twee standpunten, maar sluiten deze elkaar per definitie uit? We noemen wat voorbeelden, tips en aandachtspunten vanuit de discussie.
Laten we beginnen bij de ouders. Zij vinden het vaak plezierig, wanneer ze door de school op de hoogte worden gehouden van wat er gebeurt op school. Vaak worden daarvoor nieuwsbrieven uitgegeven of berichten op de schoolwebsite geplaatst. Een vorm van communiceren waarbij er sprake is van eenrichtingsverkeer, omdat de ouders niet kunnen reageren. Wanneer door leerkrachten ook de email wordt ingezet om ouders te informeren, is er al meer gelegenheid om direct te reageren. Het contact blijft dan wel beperkt tot twee personen.
Wanneer andere media ingezet zouden worden, zoals een weblog, Hyvespagina of Twitter, dan zijn ouders ook in de gelegenheid om te reageren, waarbij ze ook weer onderling op elkaar kunnen reageren. Een digitaal schoolplein zullen we maar zeggen. Dat kan openbaar, zodat ook mensen van buiten de school mee kunnen kijken, maar ook besloten. Via de al eerder genoemde platform
s of voor speciaal ontworpen platforms. Eén van de mogelijkheden die scholen hier voor al hebben is het Winkwaves Schoolplein, gericht op communicatie en samenwerking.
Afgezien van het feit, dat je nu meer de mogelijkheid hebt tot groepscommunicatie, ben je ook minder gebonden aan tijd en plaats. Dat geeft ook ouders, die niet in de gelegenheid zijn om naar school te komen, toch de gelegenheid om te participeren en betrokken te zijn.
Kijken we naar de leerlingen, dan zien we vaak een grote motivatie ontstaan, wanneer ze met de middelen van nu kunnen samenwerken, overleggen, discussiëren, maar ook verslag kunnen doen van projecten. Iedereen, die geïnteresseerd is, kan meelezen en reageren.
Tegelijk zien we, dat door de inzet van digitale communicatiemiddelen, ook andere vaardigheden worden aangesproken. Lukt het om kort en bondig te formuleren, zoals bij Twitter waar je maar 140 karakters mag gebruiken? Komt je boodschap goed over bij de lezer of kan deze het ook verkeerd interpreteren? Wat is het verschil tussen geschreven taal en gesproken taal? Tussen digitaal en rechtstreeks communiceren? Welke regels gelden er in het digitale sociale verkeer? Zijn er dingen, waar ik juist niet over schrijf, bijvoorbeeld omdat ik anderen er mee beschadig? Door hier aandacht voor te hebben, verrijk je niet alleen je lessen inhoudelijk door de zinvolle context, maar integreer je ook een stuk mediawijsheid en sociale vaardigheid in je onderwijs.
Naast de onderwijsinhoudelijke meerwaarde, zien we ook, dat communiceren via Social Media-platforms vaak als laagdrempeliger worden ervaren. Meerdere docenten en leerkrachten hebben de ervaring, dat kinderen en jongeren hier gemakkelijker vertellen wat hen dwars zit. In deze veilige setting kunnen zaken zo bespreekbaar worden gemaakt en kunnen contacten worden gelegd. Vervolgens kun je er naar toe werken om het ook mondeling bespreekbaar te maken.
Uiteraard vereist dit een professionele houding van de leerkracht, waarbij feitelijk geen andere regels gelden dan wanneer hij of zij op school contact zou hebben met de leerling. Een suggestie kan daarbij zijn, om als leerkracht of docent gebruik te maken van een aparte account in plaats van zijn of haar privé-account. Daarmee geef je ook naar leerlingen aan, dat je in je rol blijft.
Ook is er dan nog de communicatie binnen de school. Maken leerkrachten gebruik van elkaars competenties en delen ze kennis, ervaring en materialen? Daarin hebben ze een voorbeeldfunctie. Tegelijk blijkt, dat het de kwaliteit van het onderwijs ten goede komt, wanneer er sprake is van een goed gebruik van het sociale netwerk. Onderwijskundige Nienke Moolenaar promoveerde begin juni 2010 op dit onderwerp.
Gebruik maken van Social Media kan ook zorgen voor een stuk transparantie. Laat maar zien waar je mee bezig bent! Naast een goede communicatie met de ouders is het ook nog eens een stuk PR voor de school. Voor scholen valt hier nog veel te ontdekken én te winnen! Maak daarin niet te grote stappen, maar laat het langzaam groeien en ontwikkelen.
Wanneer je als individuele leerkracht of als school besluit om Social Media in te zetten, is het verstandig hier vooraf goed over na te denken:
Een ander voorbeeld is het project “Rapadonië” van Sanne Kuyt, waarbij Twitter op een fantasierijke manier onderwijskundig wordt ingezet.
Nog een paar belangrijke aandachtspunten op een rij:
De links die genoemd zijn tijdens de discussie zijn terug te vinden op discussiedinsdag.yurls.net.
Over twee weken weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen twaalf en twee op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
Kinderen groeien op in het tijdperk van de Social Media. Ze krijgen een account bij MSN, Hyves of Facebook en communiceren met vrienden en klasgenoten. Ook steeds meer ouders en leerkrachten weten hun weg te vinden in de wereld van de Social M
edia. Naast de al genoemde platforms komen ook andere in beeld zoals bijvoorbeeld Twitter of de meer zakelijke LinkedIn.Ligt hier niet een geweldige kans voor scholen om een verbinding te leggen en de Social Media tot een verlengstuk van de school te maken? Of kleven er teveel nadelen aan en moet je je als school, leerkracht of docent hier verre van houden?
Een vraag waar de meningen over verdeeld zijn. Enerzijds zien mensen dit als dé manier van communiceren van deze tijd en begrijpen ze de ophef niet. Anderzijds zijn er ook mensen, die school en privé graag gescheiden houden en liever rechtstreeks tegen iemand praten. Twee standpunten, maar sluiten deze elkaar per definitie uit? We noemen wat voorbeelden, tips en aandachtspunten vanuit de discussie.
Laten we beginnen bij de ouders. Zij vinden het vaak plezierig, wanneer ze door de school op de hoogte worden gehouden van wat er gebeurt op school. Vaak worden daarvoor nieuwsbrieven uitgegeven of berichten op de schoolwebsite geplaatst. Een vorm van communiceren waarbij er sprake is van eenrichtingsverkeer, omdat de ouders niet kunnen reageren. Wanneer door leerkrachten ook de email wordt ingezet om ouders te informeren, is er al meer gelegenheid om direct te reageren. Het contact blijft dan wel beperkt tot twee personen.
Wanneer andere media ingezet zouden worden, zoals een weblog, Hyvespagina of Twitter, dan zijn ouders ook in de gelegenheid om te reageren, waarbij ze ook weer onderling op elkaar kunnen reageren. Een digitaal schoolplein zullen we maar zeggen. Dat kan openbaar, zodat ook mensen van buiten de school mee kunnen kijken, maar ook besloten. Via de al eerder genoemde platform
s of voor speciaal ontworpen platforms. Eén van de mogelijkheden die scholen hier voor al hebben is het Winkwaves Schoolplein, gericht op communicatie en samenwerking.Afgezien van het feit, dat je nu meer de mogelijkheid hebt tot groepscommunicatie, ben je ook minder gebonden aan tijd en plaats. Dat geeft ook ouders, die niet in de gelegenheid zijn om naar school te komen, toch de gelegenheid om te participeren en betrokken te zijn.
Kijken we naar de leerlingen, dan zien we vaak een grote motivatie ontstaan, wanneer ze met de middelen van nu kunnen samenwerken, overleggen, discussiëren, maar ook verslag kunnen doen van projecten. Iedereen, die geïnteresseerd is, kan meelezen en reageren.
Tegelijk zien we, dat door de inzet van digitale communicatiemiddelen, ook andere vaardigheden worden aangesproken. Lukt het om kort en bondig te formuleren, zoals bij Twitter waar je maar 140 karakters mag gebruiken? Komt je boodschap goed over bij de lezer of kan deze het ook verkeerd interpreteren? Wat is het verschil tussen geschreven taal en gesproken taal? Tussen digitaal en rechtstreeks communiceren? Welke regels gelden er in het digitale sociale verkeer? Zijn er dingen, waar ik juist niet over schrijf, bijvoorbeeld omdat ik anderen er mee beschadig? Door hier aandacht voor te hebben, verrijk je niet alleen je lessen inhoudelijk door de zinvolle context, maar integreer je ook een stuk mediawijsheid en sociale vaardigheid in je onderwijs.
Naast de onderwijsinhoudelijke meerwaarde, zien we ook, dat communiceren via Social Media-platforms vaak als laagdrempeliger worden ervaren. Meerdere docenten en leerkrachten hebben de ervaring, dat kinderen en jongeren hier gemakkelijker vertellen wat hen dwars zit. In deze veilige setting kunnen zaken zo bespreekbaar worden gemaakt en kunnen contacten worden gelegd. Vervolgens kun je er naar toe werken om het ook mondeling bespreekbaar te maken.
Uiteraard vereist dit een professionele houding van de leerkracht, waarbij feitelijk geen andere regels gelden dan wanneer hij of zij op school contact zou hebben met de leerling. Een suggestie kan daarbij zijn, om als leerkracht of docent gebruik te maken van een aparte account in plaats van zijn of haar privé-account. Daarmee geef je ook naar leerlingen aan, dat je in je rol blijft.
Ook is er dan nog de communicatie binnen de school. Maken leerkrachten gebruik van elkaars competenties en delen ze kennis, ervaring en materialen? Daarin hebben ze een voorbeeldfunctie. Tegelijk blijkt, dat het de kwaliteit van het onderwijs ten goede komt, wanneer er sprake is van een goed gebruik van het sociale netwerk. Onderwijskundige Nienke Moolenaar promoveerde begin juni 2010 op dit onderwerp.
Gebruik maken van Social Media kan ook zorgen voor een stuk transparantie. Laat maar zien waar je mee bezig bent! Naast een goede communicatie met de ouders is het ook nog eens een stuk PR voor de school. Voor scholen valt hier nog veel te ontdekken én te winnen! Maak daarin niet te grote stappen, maar laat het langzaam groeien en ontwikkelen.
Wanneer je als individuele leerkracht of als school besluit om Social Media in te zetten, is het verstandig hier vooraf goed over na te denken:
- Vraag je af wat je wilt bereiken en wat je doelstelling is.
- Kijk vervolgens welk middel, of wellicht een combinatie van middelen, het meest geschikt is om je doel te bereiken.
- Maak een plan van aanpak voor jezelf. Bedenk hoe je e.e.a. gaat organiseren, wie en wat je nodig hebt en welke afspraken er gemaakt moeten worden.
- Communiceer tenslotte duidelijk naar alle betrokkenen: collega’s, ouders en leerlingen. Geef duidelijk aan wat je plan is en welke afspraken er gelden. Organiseer eventueel een bijeenkomst om het gekozen medium te laten zien en toe te lichten.
Een ander voorbeeld is het project “Rapadonië” van Sanne Kuyt, waarbij Twitter op een fantasierijke manier onderwijskundig wordt ingezet.
Nog een paar belangrijke aandachtspunten op een rij:
- Blijf er op letten, dat niet het middel, maar het doel en de inhoud centraal staat. Belangrijke kernwoorden: uitdagend, relevant, betrokken.
- Heb aandacht voor de privacy-regels, die gelden. (Ook via bijv. Twitter mogen niet zomaar allerlei foto’s gedeeld worden met kinderen er op)
- Zorg voor een beheerder, die het communicatieplatform op orde houdt.
- Met elk medium bereik je maar een deel van je doelgroep. Zorg dus, voor een integrale aanpak, waarbij verschillende media op elkaar aansluiten of elkaar aanvullen.
- Wees je bewust, wát je deelt en met wie.
De links die genoemd zijn tijdens de discussie zijn terug te vinden op discussiedinsdag.yurls.net.
Over twee weken weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
#netwijs Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen twaalf en twee op Twitter. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
woensdag 27 januari 2010
Mediawijsheid een zaak van ouders of van de school?
Het onderwerp vandaag op Discussie Dinsdag was “Mediawijsheid, een zaak van de ouders of van de school?” In dit artikel een uitgewerkte samenvatting.
In de vraagstelling worden ouders e
n school tegenover elkaar geplaatst. Uiteraard ligt het niet zo simpel. De vraag is meer wat ligt bij de school en wat bij de ouders? Dat er voor de school een belangrijke rol is weggelegd is evident. Op de website Mediawijsheid.nl wordt gesproken over een doorlopende leerlijn, waarbij Mediawijsheid wordt geïntegreerd in het bestaande curriculum. Anders gezegd: het is verweven in het onderwijs.
In de praktijk blijkt nog vaak, dat ouders niet weten wat de visie en het beleid op school is m.b.t. Mediawijsheid. Andersom geldt, dat de school vaak niet weet hoe ouders hier mee omgaan. Omdat echter ouders en school allebei bezig zijn met opvoeding, vanuit hun eigen rol, is afstemming noodzakelijk.
In de discussie kwam duidelijk naar voren, dat van de school verwacht mag worden, dat ze duidelijk communiceren naar de ouders hoe ze bezig is met Mediawijsheid: Wat is de visie van de school? Welk beleid is er? Welke activiteiten vinden er plaats? Neem de ouders daar in mee. Informeer ze en betrek ze erbij. Organiseer bijvoorbeeld een ouderavond om de ouders te informeren over wat de school doet aan Mediawijsheid. Laat daarbij de ouders ook vertellen hoe ze er thuis mee bezig zijn. Bespreek elkaars rol.
Ook voor ouders onderling kan het zinvol zijn te praten over Mediawijsheid. Soms gebeurt dat wel in het informele circuit, maar de school zou daar ook heel goed in kunnen faciliteren. Geef ouders de mogelijkheid om rond praktische zaken met elkaar te delen. Zo kunnen ouders elkaar ook verder helpen bij lastige vraagstukken. Dat zou ook kunnen via bijvoorbeeld een online platform.
De school zou kinderen kennis moeten laten maken met nieuwe media. Aandachtspunt is daarbij ook, dat het niet alleen maar gaat om de negatieve kant: de gevaren. Zo wordt Mediawijsheid vaak negatief ingevuld. Benadruk ook de positieve kant: Wat kun je ermee als leermiddel?
Je zou het kunnen vergelijken met fietsen. Als ouder leer je je kind fietsen. Op school krijgt het verkeersles en een een verkeersdiploma, waardoor het kind veiliger over straat kan. Je wereld wordt groter, doordat je op de fiets veel verder kunt komen dan lopend. Daarvoor moet het kind enerzijds de regels kennen, maar ze anderzijds ook kunnen toepassen. Kennis en vaardigheden gaan hand in hand. Daar komt ook weer de begeleidende rol van de ouders om de hoek kijken.
Scholen hebben de expertise en de middelen om met Mediawijsheid aan de slag te gaan. Dat mag je althans verwachten. Wanneer dat niet zo is, zou de school zijn leerkrachten moeten laten scholen. Bij ouders zie je vaak toch, dat er veel minder kennis is, waardoor ze het lastig vinden om hun kinderen te begeleiden. De school zou hen daarin te hulp moeten schieten.
Welke onderwerpen kunnen de scholen oppakken? Door de deelnemers aan de discussie wordt daarbij gedacht aan:
Tot zover het verslag van de discussie. Heeft u zelf nog aanvullende opmerkingen of ideeën? Plaats ze als reactie op deze blogpost. De links die genoemd zijn tijdens de discussie zij n terug te vinden op discussiedinsdag.yurls.net.
Volgende week weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen twaalf en twee. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
In de vraagstelling worden ouders e
n school tegenover elkaar geplaatst. Uiteraard ligt het niet zo simpel. De vraag is meer wat ligt bij de school en wat bij de ouders? Dat er voor de school een belangrijke rol is weggelegd is evident. Op de website Mediawijsheid.nl wordt gesproken over een doorlopende leerlijn, waarbij Mediawijsheid wordt geïntegreerd in het bestaande curriculum. Anders gezegd: het is verweven in het onderwijs.In de praktijk blijkt nog vaak, dat ouders niet weten wat de visie en het beleid op school is m.b.t. Mediawijsheid. Andersom geldt, dat de school vaak niet weet hoe ouders hier mee omgaan. Omdat echter ouders en school allebei bezig zijn met opvoeding, vanuit hun eigen rol, is afstemming noodzakelijk.
In de discussie kwam duidelijk naar voren, dat van de school verwacht mag worden, dat ze duidelijk communiceren naar de ouders hoe ze bezig is met Mediawijsheid: Wat is de visie van de school? Welk beleid is er? Welke activiteiten vinden er plaats? Neem de ouders daar in mee. Informeer ze en betrek ze erbij. Organiseer bijvoorbeeld een ouderavond om de ouders te informeren over wat de school doet aan Mediawijsheid. Laat daarbij de ouders ook vertellen hoe ze er thuis mee bezig zijn. Bespreek elkaars rol.
Ook voor ouders onderling kan het zinvol zijn te praten over Mediawijsheid. Soms gebeurt dat wel in het informele circuit, maar de school zou daar ook heel goed in kunnen faciliteren. Geef ouders de mogelijkheid om rond praktische zaken met elkaar te delen. Zo kunnen ouders elkaar ook verder helpen bij lastige vraagstukken. Dat zou ook kunnen via bijvoorbeeld een online platform.
De school zou kinderen kennis moeten laten maken met nieuwe media. Aandachtspunt is daarbij ook, dat het niet alleen maar gaat om de negatieve kant: de gevaren. Zo wordt Mediawijsheid vaak negatief ingevuld. Benadruk ook de positieve kant: Wat kun je ermee als leermiddel?
Je zou het kunnen vergelijken met fietsen. Als ouder leer je je kind fietsen. Op school krijgt het verkeersles en een een verkeersdiploma, waardoor het kind veiliger over straat kan. Je wereld wordt groter, doordat je op de fiets veel verder kunt komen dan lopend. Daarvoor moet het kind enerzijds de regels kennen, maar ze anderzijds ook kunnen toepassen. Kennis en vaardigheden gaan hand in hand. Daar komt ook weer de begeleidende rol van de ouders om de hoek kijken.
Scholen hebben de expertise en de middelen om met Mediawijsheid aan de slag te gaan. Dat mag je althans verwachten. Wanneer dat niet zo is, zou de school zijn leerkrachten moeten laten scholen. Bij ouders zie je vaak toch, dat er veel minder kennis is, waardoor ze het lastig vinden om hun kinderen te begeleiden. De school zou hen daarin te hulp moeten schieten.
Welke onderwerpen kunnen de scholen oppakken? Door de deelnemers aan de discussie wordt daarbij gedacht aan:
- Zoeken op internet
- Beoordelen van websites
- Het gebruik van wiki’s bij werkstukken (Hoe beoordeel je de teksten op waarheid?)
- Profielpagina’s op bijv. MSN en Hyves
- Chatpagina’s
- YouTube
- websites maken
- online mindmaps maken
Tot zover het verslag van de discussie. Heeft u zelf nog aanvullende opmerkingen of ideeën? Plaats ze als reactie op deze blogpost. De links die genoemd zijn tijdens de discussie zij n terug te vinden op discussiedinsdag.yurls.net.
Volgende week weer een nieuwe discussie over een nieuw onderwerp!
Discussie Dinsdag: elke dinsdag tussen twaalf en twee. Discussieer mee over Onderwijs en ICT!
Abonneren op:
Posts (Atom)